BACK IN BUSINESS

Wooow! Het is inmiddels alweer bijna een maand geleden dat ik mijn laatste blog schreef!
En inmiddels zit onze vakantie er alweer lang en breed op.
Alweer een paar weken aan het werk en de drukte komt weer op in de praktijk.
Ook de maandagen zijn weer van de partij.
Afgelopen maandag was echt vreselijk! Bij elke patiënt los je het ene op, en bij de volgende begint direct weer het volgende verhaal. Aan het eind van de dag ben ik dan gewoon ziek van mijn eigen stem. Omdat je gewoon van 8 tot 5 continue aan het praten bent, met uitzondering van de pauze.
Dat ik dan op dinsdag als ik vrij ben met een muziekje op lekker de huishoudelijke klussen kan doen vind ik dan ook prima. Even lekker achter de schermen, en dan ook nog even lekker zweten in zo’n über-hippe virtuele sportles.
En afgelopen dinsdag ook nog lekker Sushi gegeten in de stad met Rob, Tim, Loes en Jan.
Lekker all you can eat! Al heb ik de vijfde ronde nog nooit gehaald.
Maar dat geeft niet. Vol is vol.  En het was heerlijk!
Daarom ga ik volgende week Donderdag nog een keer met Ingrid.
Gewoon omdat het alweer veel te lang geleden was, en er even wat ingehaald moet worden.

Laatste tijd trouwens veel drukke weekenden gehad met uitjes!
Wel erg leuk en steeds goed weer.
Burgers Zoo met Rob,  schoonzus+vriend en kinderen,  Weekendje Hannover met in totaal 183 man.
Dat was een event van het bedrijf waar Rob werkt, en afgelopen weekend naar de Efteling met schoonouders, schoonzus+vriend en kinderen.
Het was er erg druk en dus weer veel wachten maar was erg gezellig.
Met de kinderen heerlijk uitwijden over de laatst bekeken film “Het regent gehaktballen”.
Ik heb iets met schattige figuurtjes en de humor uit tekenfilms, en kinderen snappen dat!
Ook waren de kinderen dit jaar weer een stapje verder, want er werd nu zelfs in achtbanen gedurfd!
Van tevoren werd wel gevraagd of wij het toch niet erg zouden vinden als ze er huilend uit zouden komen hihihi. Maar dat viel mee!  Alleen bij het uitstappen bij de Vogelrock was er eentje nogal bleek, maar het ging goed en er zijn weer grenzen verlegd. Ze waren zelf ook erg trots.

Nadeel van die dagjes uit vind ik dan toch altijd de foto’s achteraf.
Zo’n teleurstelling haha.
Ik heb dat altijd al gehad. Het liefst wil ik niet op de foto.
Je voorkomt dat natuurlijk niet op zulke dagen maar ik schrik altijd weer.
Dan denk ik “ownee! zie ik er echt zo uit?!”
Ik kijk vervolgens naar de rest en dan bedenk ik me dat zij er gewoon opstaan zoals ik ze zie dus dat de camera niet vervormd en het jammerlijk genoeg toch echt zo is.
En dan zijn dat vaak ook nog de foto’s die door de anderen op facebook worden geplaatst of worden ingelijst, en op een prominente plek worden opgehangen voor jaren daaropvolgend.
Ook al vraag je lief of ze dat willen laten.
Tja er staan natuurlijk ook nog anderen op de foto dus ik kan ze ook niet stiekem verwijderen..
Maar ik vind het vreselijk.  Kon ik maar een andere verpakking kiezen hihihi!
Wat zou de wereld fijn zijn zonder spiegels of foto’s denk ik weleens.
Maar goed…  Ik ben nog steeds gezond en er zijn geen rare dingen aan de hand dus ik kijk er gewoon niet meer naar en we gaan weer verder.

 

Share

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *